Ocena postawy dziecka ma sens wtedy, gdy rodzic zauważa utrwalające się trudności w ruchu, asymetrię, ograniczenie aktywności albo gdy coś w sposobie poruszania się dziecka budzi niepokój. Nie powinna jednak polegać na straszeniu rodzica jednym zdjęciem czy szukaniu „idealnej” sylwetki. Dzieci rosną, zmieniają proporcje ciała i rozwijają sprawność w różnym tempie. Dlatego ważniejsza od pojedynczej pozycji jest funkcja i to, jak dziecko radzi sobie w ruchu.
Postawa nie jest jedną nieruchomą pozycją
Każdy człowiek zmienia ułożenie ciała w ciągu dnia. Dziecko siedzi inaczej po lekcji, inaczej podczas zabawy, a jeszcze inaczej podczas biegania. Sama obserwacja „krzywo siedzi” nie wystarcza do wyciągania daleko idących wniosków.
Warto przyjrzeć się szerszemu obrazowi: czy dziecko unika określonych ruchów, szybko się męczy, zgłasza ból, ma trudność z równowagą, niechętnie uczestniczy w aktywności albo wyraźnie preferuje jedną stronę w wielu zadaniach.
Kiedy rodzic może rozważyć konsultację
- gdy dziecko regularnie skarży się na ból podczas codziennego ruchu,
- gdy zauważalna asymetria utrzymuje się i wpływa na funkcję,
- gdy dziecko ma trudność z podstawowymi zadaniami ruchowymi adekwatnymi do wieku,
- gdy po urazie lub dłuższej przerwie nie wraca do zwykłej aktywności,
- gdy lekarz, fizjoterapeuta lub inny specjalista zalecił ocenę funkcjonalną,
- gdy rodzic po prostu potrzebuje spokojnej, profesjonalnej rozmowy zamiast internetowej diagnozy.
Jak wygląda pierwsze spotkanie
Na początku potrzebna jest rozmowa z rodzicem i dzieckiem. Pytamy o rozwój, aktywność, wcześniejsze urazy, dolegliwości, sport, szkołę i codzienne funkcjonowanie. Ważne jest również to, co samo dziecko uważa za trudne.
Następnie prowadzący może obserwować podstawowe zadania ruchowe, sposób stania, chodzenia, przysiadu, równowagi lub inne elementy istotne dla zgłaszanego problemu. Zakres zależy od wieku i celu spotkania. Dziecko nie powinno czuć, że zdaje egzamin.
Ocena to nie obietnica „wyprostowania” dziecka
W komunikacji dotyczącej dzieci łatwo użyć zbyt mocnych słów. Określenia takie jak „naprawimy postawę” albo „skorygujemy wadę w kilka tygodni” mogą tworzyć nierealne oczekiwania. Celem pracy powinno być wspieranie funkcji, sprawności, siły i nawyków ruchowych odpowiednich do potrzeb dziecka.
Jeżeli podczas konsultacji pojawia się podejrzenie problemu wymagającego diagnostyki medycznej, właściwym krokiem jest skierowanie do lekarza lub odpowiedniego specjalisty.
Ruch dziecka jest ważniejszy niż polowanie na idealną pozycję
Światowa Organizacja Zdrowia zaleca dzieciom i młodzieży regularną codzienną aktywność fizyczną. Z punktu widzenia rodzica najważniejsze jest więc tworzenie warunków do różnorodnego ruchu: zabawy, biegania, wspinania, skakania, ćwiczeń siłowych odpowiednich do wieku i rozwijania różnych umiejętności.
To nie znaczy, że każda aktywność rozwiąże każdy problem. Oznacza natomiast, że postawy nie powinno się oceniać w oderwaniu od sprawności i stylu życia dziecka.
Ocena postawy a trening dla dzieci
Trening dla dzieci ma rozwijać ogólną sprawność i pozytywną relację z ruchem. Ocena postawy i indywidualnie dobrane ćwiczenia mają bardziej konkretny punkt wyjścia. Jeśli rodzic nie wie, która opcja jest właściwa, najpierw warto porozmawiać z prowadzącym.
Jak przygotować dziecko
- nie mów, że „specjalista sprawdzi, co jest z Tobą nie tak”,
- wyjaśnij, że spotkanie polega na rozmowie i prostych zadaniach ruchowych,
- zabierz wygodny strój,
- przygotuj informacje o wcześniejszych urazach i ważnych zaleceniach medycznych,
- pozwól dziecku samodzielnie odpowiadać na pytania, jeśli potrafi.
Ocena postawy dziecka w okolicy Inowrocławia
W Centrum Zdrowia Julia Pecyna w Rucewku koło Inowrocławia spotkanie ma pomóc zrozumieć potrzeby dziecka i zaplanować dalszą pracę. Nie każde dziecko potrzebuje terapii. Czasem właściwym rozwiązaniem będzie zwykły, dobrze dobrany ruch i większa różnorodność aktywności.
